Co za maj...

Dziś nadrabiam zaległości w blogowaniu...:) 

Ostatnio brakowało mi czasu na wszystko, a już tym bardziej na zaglądanie na moje ulubione blogi.

Pogoda dziś nas nie rozpieszcza, za oknem siąpi deszcz...Jest zimno i wietrznie. Taki październik, a nie maj. Tylko liście na drzewach zdradzają,że to wiosna a nie jesień.

Od trzech dni mieszkam z mężem w moim rodzinnym domu. 

Wszystko za sprawą wyjazdu mojego taty do Budapesztu.Opieka nad babcią spadła na mnie. 

Powiem szczerze,że ostatnio miewam mnóstwo nerwowych sytuacji i pobyt tu dobrze mi zrobił.

 W czwartek poszalałam na ogródku :) Do dziś mam zakwasy :) Jeszcze tyle do zrobienia...a końca deszczu nie widać :( 

Wczoraj zakupiłam nowe wydanie Mojego Mieszkania i dziś mam zamiar spędzić popołudnie na czytaniu :) Wydanie bardzo mi się podoba, bo mogę poznać bliżej Lillę i Agnieszkę-te kobitki tworzą cudne blogi, jestem ich stałą czytelniczką :) A od Lilli idzie już do mnie piękny kosz wiklinowy....

Szkoda,że nie zabrałam ze sobą mojego aparatu...bo zdjęcia moim telefonikiem niezbyt mi wychodzą :(

Życzę Wam miłego i słonecznego weekendu

Ania

Zamek Książ i festiwal kwiatów...

Majówka powoli dobiega końca. 

U nas, na Dolnym Śląsku pogoda niestety dopisała tylko pierwszego dnia. 

I ten właśnie dzień wykorzystaliśmy na zwiedzanie Zamku Książ. 

Tak jak wspomniałam w poprzednim poście, co roku w trakcie weekendu majowego na Zamku odbywa się festiwal kwiatów. 

Już tyle razy się na niego wybierałam, ale w tym roku postanowiłam za wszelką cenę tam być. 

No i nie tylko ja miałam takie plany...

Pierwsze schody w trakcie naszej wycieczki pojawiły się już w Strzegomiu.

 Korek. Stoimy. Po około 20 min udaje nam się ruszyć dalej.

 Dojeżdżamy do Świebodzic i...korek. Tu kolejne 20 minut. 

Wyjazd ze Świebodzic był praktycznie niemożliwy, gdyż pojawił się kolejny, ogromny korek. Dojechanie do parkingu centralnego przy Zamku zajęłoby nam pewnie około godziny. Postanowiliśmy więc, jak mnóstwo innych osób, zostawić samochód w Świebodzicach i ruszyć pieszo. 

Droga była bardzo przyjemna, prowadziła przez park zwany Doliną Różaneczników lub

Traktem Książańskim. 

Niestety, czułam się idąc te ponad 2,5 km, jakbym wracała z jakiegoś koncertu. Z nami szedł istny tłum, a jeszcze większy spotkaliśmy przy samym Zamku. Tam to już jeden za drugim, grzecznie podążaliśmy do kas biletowych. 

A tam koleeeejki! Jedyne 40 minut zajęło nam kupienie biletów :(

Na Zamku było jeszcze gorzej. Jeden, za drugim, gęsiego toczyliśmy się wzdłuż drogi zwiedzania. Ciężko było gdzieś się zatrzymać, zrobić jakieś fajne ujęcie. Ale udało nam się jedno...ucieknąć przed deszczem, bo jak tylko weszliśmy do Zamku zaczęło lać. A jak wychodziliśmy to przestało ;)

W poszczególnych komnatach można było zobaczyć prace konkursowe florystów, jak również wystawy kwiaciarni. Muszę przyznać,że zaskoczyła mnie duża liczba mężczyzn biorących udział w konkursie.

 

W kolejnych komnatach można było zobaczyć drzewka Bonsai z hodowli prywatnych, z różnych krajów. Tu spędziliśmy najwięcej czasu :)

Muszę przyznać,że olbrzymie wrażenie wywarły na mnie same komnaty/sale. Niektóre z mebli, które tam zobaczyłam, chciałabym mieć kiedyś we własnym domu.

W kolejnych salach można było zobaczyć rzeźby z różnego rodzaju szkła, współczesne, jak również sprzed prawie 40 lat.

Była też sala poświęcona historii samego Zamku, jak również obozowi koncentracyjnemu w Rogoźnicy. I właśnie ta ostatnia wywarła na mnie największe wrażenie...a raczej te "pasiaki", które wisiały w gablocie....

 Obiecałam sobie,że następny wyjazd to będzie właśnie wyjazd do muzeum w Rogoźnicy.

Kiedy wyszliśmy z Zamku na tarasy, przestało padać, ale zrobiło się jednocześnie o 10 stopni mniej. 

 

Oczywiście nie można było spokojnie zrobić zdjęcia, co chwilę ktoś wchodził w kadr.

Postanowiliśmy więc ruszyć w stronę stoisk z kwiatami. 

Gdybym tylko miała domek...ech...Kwiaty były śliczne. Pelargonie, begonie, fuksje, hortensje...

Zakupiłam tylko świeże ziółka do kuchni, no i storczyka z polskiej hodowli. Mam nadzieje,że go nie uśmiercę, tak jak poprzedniego :)

 Obiecaliśmy sobie z mężem wrócić na Zamek Książ, kiedy będzie zdecydowanie mniej ludzi ;)

Życzę wszystkim samych słonecznych dni i dużo energii na cały tydzień :*

Ania

PS. Dziękuję, za każdy Wasz ślad tutaj :)

Długi weekend nie dla wszystkich...

Długi weekend zbliża się wielkimi krokami...Właściwie rozpoczyna się jutro :)
Niestety, nie wszyscy ten długi weekend będą mieli :(
02.05. jest dla mnie dniem pracującym, tak więc w tym roku dłuższym wolnym na razie nie mogę się nacieszyć.
Ale już 20.06. to co innego :)) Wtedy to będzie mój długi weekend :))

Tymczasem korzystając z pięknej ostatnio pogody, w minioną sobotę, wybraliśmy się z mężem na małą wyprawę.
A mianowicie... u podnóża Wielkiej Kopy, w Rudawach Janowickich znajdują się śliczne, kolorowe jeziorka.

Powstały one w miejscu wyrobisk dawnych niemieckich kopalni, a swój kolor zawdzięczają składowi chemicznemu ścian i dna wyrobisk.
Niestety nie udało się zobaczyć zielonego stawu, gdyż po prostu wysechł.

Pogoda nam dopisała, nawet można się było opalić. 

Uwielbiam takie miejsca, gdzie można spokojnie usiąść, porozmawiać i zrobić zdjęcia bez tłumu turystów (nie wiem czemu, ale pomyślałam sobie właśnie o Morskim Oku :)). 

Sobota minęła nam niespiesznie. Mogłam się nacieszyć słońcem, zapachem runa leśnego i śpiewem ptaków.
 

Muszę przyznać,że chociaż trochę się nachodziliśmy, bo weszliśmy też na masyw Wielkiej Kopy, to odpoczęłam bardzo.

 Chyba po ostatnich dniach, pełnych nerwów i stresów, potrzebowałam takiej wyprawy, poobcowania z naturą....

A na najbliższy weekend mam plan odwiedzenia zamku Książ, a co za tym idzie festiwalu kwiatów, który się tam odbywa od 01 do 04.05 :)

Oby tylko pogoda dopisała...

Już teraz życzę wspaniałego, długiego weekendu :)

Ania

Niemoc twórcza trwa...

Każdy tak chyba czasem ma,że dopada go jakaś niemoc twórcza. 

Różne są jednak powody trwania takiego stanu...

U mnie ostatnio bardzo dużo się dzieje, niestety powstałe zmiany nie idą w dobrym kierunku :( 

Wszystko się sypie i każde wyjście okazuje się beznadziejne. 

Ze świątecznych planów wiele nie wyszło, wianek nie powstał i jakoś te święta minęły szybciej niż trwały przygotowania do nich. 

Niby wiosna się zaczęła i słońce częściej zagląda przez okna, a ja wciąż nie mam werwy do pracy,

 do "ruszenia do przodu"....

Rzadziej zaglądam też na Wasze blogi, nie mam natchnienia na jakieś sensowne komentarze...

Mam nadzieję,że ten beznadziejny stan kiedyś minie....

Tymczasem ściskam ciepło i życzę miłego tygodnia :*

Ania

Amaryllis belladonna

Dzisiejszego poranka obudziły mnie krople deszczu uderzające o parapet. 

Tak bardzo nie chciało mi się wyściubić nosa spod kołdry, ale od tygodnia miałam już plan na sobotni poranek.

Ogródek mojego taty właśnie stał się bogatszy o kolejną brzoskwinie, czereśnie, malinki, 

jeżynki oraz krzaczek goji. 

Ogrodnik ze mnie żadny, raczej wykańczam wszystkie kwiatki, 

ale jeden udało mi się utrzymać i chciałabym się nim pochwalić ;)

Dużo słoneczka wszystkim życzę i dziękuję za każdy Wasz ślad tu pozostawiony :*

---------

Ania

Potęga podświadomości

Ostatnio dopadła mnie jakaś niemoc twórcza... Rzadziej zaglądam na inne blogi, nie mam też weny do sklecenia jakiegoś logicznego komentarza. Nie mogę się zabrać za mój wianek, choć większość rzeczy do jego wykonaniu już kupiłam. Chyba każdy ma taki czas w życiu, że dopada go jakaś niemoc, nostalgia... W moim życiu od prawie dwóch lat wiele się dzieje, a raczej nic się nie dzieje...

A najbardziej dołuje fakt, że czasem na pewne rzeczy nie ma się kompletnie wpływu. Chciałoby się,a nie może... Wszystko sprzeciwia się przeciwko nam,a każde wyjście okazuje się ślepą uliczką. 

Ostatnio Alicja z Fusion House poruszyła krótki, dotąd nieznany mi wątek...Mapy Skarbów. Poczytałam, rozeznałam się i stworzyłam swoją.Nie mam śmiałości jej pokazać, leży grzecznie w szafce nocnej i zaczynam wierzyć,że stworzyłam ją nie na darmo....

Przy okazji postu (-a) Alicji, przypomniałam sobie o pewnej książce, o której przeczytałam kiedyś na jednym z blogów. I pomyślałam sobie,że przyszedł ten czas,iż powinnam po nią sięgnąć.

"Potęga podświadomości" Joseph Murphy...o tej książce mowa. 

Czasem tak mam,że nim pomyślę, to już coś zrobię i tak było i tym razem. Zamówiłam, odebrałam i dziś mam zamiar spędzić wieczór z moją nową lekturą :) 

Przejrzałam już kilka stron, przeczytałam parę wersów i odpłynęłam....Czytałam mnóstwo pozytywnych recenzji tej książki, więc mam nadzieję,że się nie zawiodę.

A może któraś z Was czytała już tą książkę i może podzielić się wrażeniami?

Jeszcze tylko 2 dni i weekend...nawet nie wiecie, jak na niego czekam :)

Ania

Wielkanocne dylematy...

Do świąt został niecały miesiąc, ale ja wciąż nie czuję,że zbliża się tak ważny dla nas czas.

Myślę,że Boże Narodzenie ma swój klimat...

Zaraz po Wszystkich Świętych w sklepach pojawiają się bożonarodzeniowe dekoracje,a z głośników lecą kolędy. 

Tegoroczna Wielkanoc jest dość późno i tak naprawdę nim się obejrzymy, to zacznie się długi weekend majowy,a potem wakacje i...pół 2014 roku będzie już za nami.

Od dłuższego czasu zastanawiam się w jakich kolorach będą u mnie tegoroczne święta...

U większości z Was widziałam już wielkanocne propozycji i dlatego chyba dostałam kolorowego zawrotu głowy :) 

Pastele, zielenie, a może coś w czerni i bieli ???

 W tym roku postanowiłam także zrobić swój pierwszy, wielkanocny wianek.

 I tu również mam dylematy...w jakich kolorach go zrobić??? Kwiaty czy jajeczka?

 Dziś po pracy odwiedziłam pasmanterię i nakupiłam wstążeczek. 

W końcu od czegoś trzeba zacząć ;)

Już jutro środa i połowa tygodnia :) A potem już coraz bliżej do weekendu ;)

Ściskam ciepło i dziękuję za każdy Wasz komentarz :*

Ania